Kiedy warto być oszczędnym mówieniu prawdy o uzależnieniu?

Pacjenci często pytają o to komu i w jakich sytuacjach trzeba powiedzieć o swoim uzależnieniu. Niestety na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Wciąż bowiem problem uzależnienia rozpatrywany jest w aspekcie moralności. Dlatego nierzadko osoby uzależnione spotykają się z niezrozumieniem czy nawet pogardą.

Dopalacze - śmiertelne niebezpieczeństwo

Dopalacze czyli grupa nowych substancji psychoaktywnych wzbudza publiczne zainteresowanie oraz przyciąga uwagę polityków i dziennikarzy. Problem dopalaczy próbowano nawet wykorzystać w rozgrywkach politycznych i do lansowania podziału na Polskę liberalną i tę zaściankową. Rekreacyjne przyjmowanie dopalaczy miało być cool  i potwierdzać hipsterstwo. Mainstream, przeciwnicy legalizacji miękkich narkotyków pokazywani byli w złym świetle. Entuzjazm zwolenników dopalaczy przygasł jednak po konfrontacji z faktami.

Psychoterapia po terapii uzależnienia

W renomowanych ośrodkach każda terapia uzależnienia jest psychoterapią. Niemniej jednak nie każda psychoterapia nadaje się do leczenia uzależnienia. Trzeba o tym pamiętać decydując się na spotkania z psychoterapeutą. Na pewno drogę wychodzenia z uzależnienia trzeba rozpocząć od detoksu (oczyszczeniu) organizmu z substancji psychoaktywnej. Czas trwania tego etapu zależy od rodzaju substancji psychoaktywnej, czasu trwania ostatniego ciągu i ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Na przykład w przypadku alkoholu czas trwania detoksu trwa zazwyczaj około dziesięć dni. Następnie pacjent powinien rozpocząć terapię podstawową uzależnienia. W ośrodkach stacjonarnych (całodobowych) trwa ona od 6 do 8 tygodni.

Kiedy stare wraca? O nawrotach!

Choroba uzależnienia ma charakter chroniczny. Oznacza to, że nie można być zupełnie wyleczonym z uzależnienia, ale można je zaleczyć (zatrzymać proces rozwoju choroby). Po czym można rozpoznać, że proces zaleczania jest skuteczny. Z pozoru odpowiedź jest prosta. Wystarczy sprawdzić czy ktoś zachowuje abstynencję czy też nie. W tym sensie ocena skuteczności terapii uzależnień jest w miarę łatwa do przeprowadzenia.

Pokorze TAK, upokorzeniu NIE

W terapii uzależnień słowo „pokora” zrobiło niesamowitą karierę. Pacjenci powtarzają za terapeutami, że muszą być pokorni; że zapicia biorą się między innymi z braku pokory wobec alkoholu itp. Co to znaczy jednak to słowo? Autorzy Wikipedii podają, „że pokora jest cnotą moralną, polegającą na uznaniu swojej własnej ograniczoności, unikaniu chwalenia się swoimi dokonaniami i nie wywyższaniu się ponad innych. (…) Prawdziwej pokorze mają towarzyszyć takie znaki jak radość, pokój, cichość i moc”. W jaki sposób opis cech człowieka pokornego ma się przekładać na trzeźwienie, pokorne trzeźwienie?